Fiets Mania

Toeval of niet, de afgelopen week was de fiets voortdurend in het nieuws en maakte de fiets overuren in mijn hoofd.

De week opende met het nieuws dat in Utrecht een gigantische fietsenstalling in gebruik is genomen.

Er kunnen uiteindelijk 12.500 fietsen worden gestald en daarmee is het dan de grootste van de wereld. 

Hoewel ik erg nieuwsgierig ben naar deze fietsjungle is het me deze week nog niet gelukt om de eindeloze rijen rekken met eigen ogen te aanschouwen.

Het is al een hele tour om je door het chaotische fietsverkeer in Utrecht te begeven, maar het lijkt me nog een grotere uitdaging om je fiets weer terug te vinden in deze mega fietsenstalling.

Banners met de tekst “Je fiets wil nooit meer anders” wijzen je de weg naar de fietsparkeerplekken.

Ik hield me deze week echter met hele andere dingen bezig, hoewel het woord “fiets” geen moment uit mijn gedachten is geweest.

Ik ben alweer een maand terug van mijn vakantie in Italië en het is een herhalend patroon dat ik meteen bij thuiskomst alweer start met het plannen van de volgende vakantie.

Wat dan volgt is een eindeloze zoektocht op internet naar het meest ideale appartement, dat aan al mijn eisen moet voldoen. En dan heb ik het niet over de luxe van een appartement, daar hecht ik geen waarde aan. Het gaat mij vooral om de ligging ten opzichte van het centrum en het strand, alles moet op zich op loopafstand bevinden, zodat het niet nodig is om een auto te huren.

Een absolute must is voor mij dat ik over een fiets kan beschikken tijdens mijn vakantie, omdat dit mij een ultiem gevoel van bewegingsvrijheid geeft.

Met de wind door je haren, langs de kust of door olijfboomgaarden, kom je op plekken waar je anders nooit kan komen en geeft mij het gevoel deel uit te maken van de Italiaanse gemeenschap. 

Het is echter niet eenvoudig om een accommodatie te vinden die ook nog fietsen ter beschikking stelt voor zijn gasten.

Vaak staat dit niet vermeld bij de beschrijving van een verhuurder en kost het veel tijd en energie om deze informatie te achterhalen.

De hele week ben ik al bezig met het verzamelen en ordenen van e-mail adressen van accommodaties om deze vervolgens in allerlei documenten te zetten.

Het kost me erg veel moeite om me los te rukken van mijn computer en om ’s avonds op tijd af te sluiten. 

Ik hecht erg veel waarde aan orde en structuur en vind het lastig om met activiteiten te stoppen als ik eenmaal ergens mee bezig ben, mijn hoofd maakt dan overuren en het lukt me dan niet meer om rust in mijn hoofd te krijgen, totdat ik mijn doel bereikt heb.

’s Avonds in bed bleven de wielen van de fiets in een vicieuze cirkel door mijn hoofd draaien. 

Voorlopig heb ik nog geen oplossing en komen allerlei creatieve ideeën in me op, misschien moeten we gewoon een nieuwe fiets kopen in Italië en deze na afloop weer verkopen, dat is goedkoper dan drie weken ergens een fiets huren. Of misschien moeten we onze eigen fiets meenemen in het vliegtuig, maar dan moet je de fietsen gedeeltelijk demonteren en vervoeren in een speciale fietsdoos, zo gaan mijn gedachten telkens maar door.

Wat mij verder deze week bezig hield was mijn kapotte fietstas, de afbeelding op mijn huidige fietstas is een zogenaamde woordenwolk en onderscheidt zich van andere fietstassen omdat ik deze zelf ontworpen heb.

Ik moet nu dus op zoek naar een nieuw ontwerp en dat valt nog niet mee.

Er zijn allerlei programma’s op internet waarmee je zelf een woordenwolk kunt maken en je zelf het lettertype, de vorm, de kleuren etc. kunt kiezen. Daarna druk je op een knop en krijg je telkens een voorbeeld te zien en als dat je niet bevalt doe je een nieuwe poging. 

Maar dit gebeurt willekeurig, je weet dus nooit hoe het volgende voorbeeld er uit komt te zien en hier schuilt het gevaar.

Het werkt namelijk als een soort verslaving, het is net als bij een fruitmachine in het Casino, je wordt telkens aangetrokken om aan die hendels te trekken, omdat je nieuwsgierig bent welke combinatie op je netvlies verschijnt. Dus iedere keer druk ik opnieuw op de Enter knop en wacht het resultaat af.

Het is lastig voor een perfectionistisch iemand om uiteindelijk tevreden te zijn met het ontwerp. 

Ik heb nu een ontwerp gemaakt, maar toen ik deze wilde bestellen zag ik dat er ook een mogelijkheid was om een shopper bij te bestellen die precies in de fietstas past, maar deze kun je ook met een eigen ontwerp laten maken.

Je voelt het misschien al aankomen, ik ben nu aan het denken over mogelijke afbeeldingen voor de shopper en ondertussen wordt mijn hoofd steeds zwaarder van al die fietsaccessoires.

Ondertussen ging de fiets van mijn zoon kapot en deze bleek niet meer te repareren.

Ik moest dus op zoek naar een tweedehands fiets, want hij zet zijn fiets altijd bij het station neer of ergens lukraak in de binnenstad.

Hij weigert om zijn fiets in de grootste fietsenstalling ter wereld of in een van de andere best bewaakte stallingen van Utrecht te zetten.

Op Marktplaats stonden vreemde advertenties vol taalfouten over fietsen die altijd binnen hebben gestaan met lekke banden en een ontwricht stuur of een loszittend slot tegen hoge handelsprijzen.

Met weemoed dacht ik terug aan de oerdegelijke en solide fiets van wijlen mijn vader die hij met vijf kettingen in zijn schuur vastzette, zodat geen dief het in zijn hoofd haalde om mijn vader van zijn eigendom te bestelen.

Maar dit soort fietsen zijn niet meer te koop op Marktplaats, de eigenaren zijn inmiddels samen met hun dierbare fietsen uitgestorven.

Ondertussen maakte mijn fietsbrein nog steeds overuren en kreeg ik bijna een burn out van al die radertjes van mijn fietsketting die maar niet wilde stoppen en van de remmen die weigerden om mijn gedachten stop te zetten.

Toen ik ’s avonds de televisie aanzette voor het journaal was het belangrijkste komkommernieuws dat steeds meer mensen hun goedkope internetfietsen ter reparatie aanbieden bij traditionele fietsenwinkels, die al het werk niet meer aankunnen, een schande!

Sommige fietsenmakers hebben zelfs al een bordje opgehangen met de tekst: “Eigen fiets eerst”of “geen reparatie van internetfietsen”.

Misschien moeten deze fietsenmakers eens nadenken waarom iedereen zijn fiets op internet koopt, de prijsverschillen zijn namelijk enorm groot en natuurlijk zit het prijsverschil wel in de service en de klantvriendelijkheid die zij bieden ten opzichte van internetaanbieders. 

Ik hoop niet dat deze vriendelijke fietsverkopers en sleutelaars binnenkort overspannen raken en thuis komen te zitten, want anders moeten we zelf met ons gereedschap aan de gang in ons schuurtje of als dat niet lukt dan blijven onze fietsen jarenlang werkeloos binnen in ons schuurtje staan met een lekke band of ontwrichte spaak en worden deze uiteindelijk op Marktplaats gezet.

Een paar dagen later sloeg het fietsnieuws in als een bom.

Op het journaal en in alle kranten werd bekend gemaakt dat de stang van een herenfiets levensgevaarlijk is en verboden zou moeten worden door de overheid.

Zweedse onderzoekers beweerden onlangs dat het voor oudere mannen veiliger zou zijn om op een damesmodel te zitten.

Ook de Nederlandse Fietsersbond adviseert mannen om de stang te slopen van hun fietsen. 

Alle woeste oermannen met of zonder baarden komen nu in opstand en laten zich vastketenen met hun fietskettingen aan de stang van hun fiets en ondertussen roepen ze leuzen zoals “Blijf van mijn stang af!”

Jan, Piet, Joris en Corneel pikken het niet dat hun mannelijkheid afgepakt wordt.

Na de genderneutrale toiletten moeten nu ook fietsen genderneutraal worden. 

Straks rijdt iedereen op dezelfde fiets, in dezelfde seksloze fietskleding en is er geen verschil meer tussen man en vrouw.

Er is zelfs al een Facebookpagina opgericht onder de naam ANWB-stelletjes, wat men gekscherend begonnen is omdat sommige stelletjes zich graag hetzelfde kleden en hun eigen identiteit heeft opgegeven omdat hun ziel samengesmolten is als een Siamese tweeling.

Deze matchende stelletjes hebben een voorkeur voor regen- en winddichte jassen van de ANWB en dan graag in dezelfde kleur.

Met hun genderneutrale jassen fietsen ze door weer en wind, navigerend door heel Nederland. 

De ruzies over het wel of niet kunnen kaartlezen behoort hiermee meteen ook tot het verleden, het is immers niet duidelijk of het een vrouw of een man is die de regenbroek aan heeft op de fiets en het dus voor het zeggen heeft.

Met dit schokkende nieuw sloot ik de week af, mijn hoofd kon het allemaal niet meer aan en mijn man opperde dat ik misschien een stukje moest gaan fietsen om mijn hoofd leeg te maken en mezelf te bevrijden van al die schakelproblemen en haperende remmen.

Omdat de bandenspanning aardig opgelopen was en mijn hersenen wel een smeerbeurt konden gebruiken besloot ik om zijn wijze raad op te volgen.

Toen ik weer thuiskwam van een ontspannen fietstocht tussen loeiende koeien en grazende schapen was ik weer helemaal in balans, alleen jammer dat er een folderpakket op de mat lag met bovenop de folder van een plaatselijke fietsenmaker.