Ding 13

Ding 13 gaat over online kantoortoepassingen, niet echt iets waar het hart van een bibliothecaresse harder van gaat kloppen, misschien wel dat van een secretaresse.
Toevallig vervul ik thuis wel de rol van secretaresse, namelijk die van mijn man en van mijn twee puberzonen. Ik sta altijd paraat om hun van raad te voorzien.
Multitasken is echt mijn tweede natuur geworden.
Er wordt mij heel weinig rust gegund, want ze weten me altijd weer te vinden!
Vooral mijn oudste zoon eist voortdurend mijn aandacht op en als ik even geen tijd heb voor hem is hij diep beledigd, want een moeder hoort altijd klaar te staan voor haar zoon.
Dat werkt dus weer als een rode lap op mijn schuldgevoel.
En het gekke is dat mijn puberzoon zelf de hele tijd druk bezig is met pingen, hyves, skypen, msn-en, facebook en gamen. Maar als hij zich even verveelt ben ik onmiddellijk het doelwit en wordt ik bestookt met allerlei verhalen. Daar is geen speld tussen te krijgen, en je moet antwoord geven, want hij blijft je achtervolgen.
Zelfs als je allang uitgeput van al dat gepraat in bed ligt presteert hij het nog om door gesloten deuren of roepend vanuit het trapgat in contact met je te blijven.
Over communicatie gesproken!
Mijn andere zoon echter zwijgt als het graf.
Je moet er alle woorden uittrekken en je krijgt met heel veel moeite een antwoord op je vraag.
En ook dat kan erg vermoeiend zijn!
Toen ik heel trots tegen mijn zoon, die in de derde klas van het Gymnasium zit, vertelde van het bestaan van Google-docs haalde hij ongeïnteresseerd zijn schouders op.
Ik vertelde hoe handig het is om, zonder Microsoft Office, documenten met elkaar te delen en samen online aan een document te werken.
Dat bespaart een hoop tijd en dan hoef je ook niet met allerlei USB-stickjes te werken.
Zo krijg je zonder al te veel e-mail verkeer en stress een mooie presentatie die goed op elkaar afgestemd is.
Helaas is het kwartje nog niet gevallen bij de jeugd.
Jammer dat de scholen nog zo weinig af weten van web 2.0.
En wat mijn zoon betreft, wie wil nou een wijze raad opvolgen van een moeder, die ook nog eens een hele saaie bibliothecaresse is die zich de hele dag verstopt tussen stoffige boeken?
Dus zoals gewoonlijk wordt mijn wijze raad in de wind geslagen.
Maar tot mijn verbazing las ik vandaag in de krant dat jongeren veel fouten maken op internet.
Hoewel altijd wordt gedacht dat jongeren handig zijn op internet, blijkt uit onderzoek van Digivaardig & Digibewust dat jongeren tussen de 12-18 jaar juist veel fouten maken omdat ze ongeduldig zijn en slecht lezen.
Uit het onderzoek blijkt bijvoorbeeld dat jongeren met eenvoudige zoekopdrachten zoals het vinden van een passend abonnement voor hun mobiele telefoon weinig succes boeken doordat ze ongeduldig zijn en niet goed kijken naar de geboden informatie.
En wie moet dan weer een helpende hand bieden en is altijd weer een redder in nood?

Il buon consiglio non seguito!