You Tube is een verslavend tijdsvermaak waar ik helemaal verslingerd aan ben geraakt.
De mogelijkheden zijn onuitputtelijk, je kunt het zo gek niet bedenken of er staat wel een filmpje of video van op You Tube. Als er een nieuwe CD uit is van een van mijn favoriete Italiaanse artiesten staat het vaak onmiddellijk op You Tube en dan kan ik deze nummers downloaden en op mijn mobiel zetten.
De filmpjes zijn vaak hilarisch en zorgen voor veel amusement, maar er staan ook minder leuke dingen op You Tube. Denk aan flauwe filmpjes die er door scholieren zijn opgezet om hun studiegenoten mee te pesten of voor gek te zetten.
Niet alle filmpjes zijn even onschuldig. De politie heeft al vaak dankbaar gebruik gemaakt van filmpjes op You Tube en heeft op deze manier jeugdige delinquenten in hun kraag gevat.
Dat brengt mij bij een filmpje gemaakt midden in het centrum van Napels (http://www.youtube.com/watch?v=zxX5FAujPCM).
Je ziet een brute afrekening bij een tabaccheria. Een man staat buiten te roken, een andere man komt de winkel uitlopen en schiet hem koelbloedig neer. De man zakt neer in een grote plas bloed.
Argeloze voorbijgangers kijken hier niet meer van op, dit zijn ze gewend in Napels.
Er wordt even een bezem doorheen gehaald en men gaat weer over tot de orde van de dag.
Het boodschappenlijstje voor de markt is veel belangrijker, want er moet eten op tafel komen. Ook het invullen van de lottocijfers moet met grote precisie gebeuren.
In Napels draait alles om de lotto, zelfs dromen worden gekoppeld aan de lottocijfers.
Heb je vannacht gedroomd van een bibliotheek, dan kun je dit opzoeken in de “Smorfia” en dan staat er vervolgens een cijfer aan gekoppeld die je dan op het lottoformulier moet invullen.
Aan dit ritueel is zelfs een documentaire gewijd, “Dreaming by numbers”, deze is te leen in onze bibliotheek
(http://www.youtube.com/watch?v=rQfjRcVqfLk).
In deze documentaire wordt een realistisch beeld geschetst hoe wanhopig de bewoners van Napels op zoek zijn naar een beetje geluk en een betere toekomst.
Twee jaar geleden was ik ook in Napels en mijn jongens hadden een heel verkeerd beeld van Napels. We zaten in een hotel midden in het centrum van deze bruisende stad.
Mijn op sensatie beluste jongens dachten echter dat er op iedere hoek van de straat wel een bank zou worden overvallen of dat er een afrekening zou plaatsvinden. Ze hadden voor onze vakantie de film “Gomorra” gezien, naar het boek van Roberto Saviano en hadden een reportage gezien van “Lauren verslaat” die totaal onverwacht in een bankoverval terecht kwam en angstige wildwest taferelen beleefde. De teleurstelling was dan ook groot dat het geweld in Napels beperkt bleef tot zenuwachtig getoeter van het chaotische verkeer en de sirenes van politie en ambulance.
Echter, toen we net gearriveerd waren in Napels, kwamen we al terecht in de beruchte Spaanse wijk, bekend om zijn zeer nauwe steegjes en overhangend wasgoed. Er was net een verhitte discussie aan de gang tussen twee automobilisten en mijn man wilde zich er mee gaan bemoeien. Maar ik zag plotseling de angst en paniek in de ogen van mijn jongste zoon die siste dat we onmiddellijk door moesten lopen. Even later stond ik op een drukke piazza, waar net een begrafenis aan de gang was. Het hele plein stond vol met mannen in Armani-maatpakken en grote zwarte zonnebrillen. En ik stond daar als blonde vrouw, die altijd voor een Duitser wordt aangezien, tussen.
Het leek wel alsof ik in een scene van de beroemde trilogie van The Godfather was beland.
Volgens mijn jongens was het absoluut NOT DON (E)! om de maffia zo dicht te naderen.
Mocht je Napels willen bezoeken, dan is het een absolute MUST om de film Gomorra van te voren te bekijken. Overigens kun je gerust zonder gevaar voor eigen leven genieten van al het moois wat deze bijzondere stad te bieden heeft. Voor wie het toch nog een beetje te gevaarlijk vindt, op You Tube zijn genoeg filmpjes te vinden over Napels (http://www.youtube.com/watch?v=6Im63wVdTmk)!
Vedere Napoli e poi morire!
De mogelijkheden zijn onuitputtelijk, je kunt het zo gek niet bedenken of er staat wel een filmpje of video van op You Tube. Als er een nieuwe CD uit is van een van mijn favoriete Italiaanse artiesten staat het vaak onmiddellijk op You Tube en dan kan ik deze nummers downloaden en op mijn mobiel zetten.
De filmpjes zijn vaak hilarisch en zorgen voor veel amusement, maar er staan ook minder leuke dingen op You Tube. Denk aan flauwe filmpjes die er door scholieren zijn opgezet om hun studiegenoten mee te pesten of voor gek te zetten.
Niet alle filmpjes zijn even onschuldig. De politie heeft al vaak dankbaar gebruik gemaakt van filmpjes op You Tube en heeft op deze manier jeugdige delinquenten in hun kraag gevat.
Dat brengt mij bij een filmpje gemaakt midden in het centrum van Napels (http://www.youtube.com/watch?v=zxX5FAujPCM).
Je ziet een brute afrekening bij een tabaccheria. Een man staat buiten te roken, een andere man komt de winkel uitlopen en schiet hem koelbloedig neer. De man zakt neer in een grote plas bloed.
Argeloze voorbijgangers kijken hier niet meer van op, dit zijn ze gewend in Napels.
Er wordt even een bezem doorheen gehaald en men gaat weer over tot de orde van de dag.
Het boodschappenlijstje voor de markt is veel belangrijker, want er moet eten op tafel komen. Ook het invullen van de lottocijfers moet met grote precisie gebeuren.
In Napels draait alles om de lotto, zelfs dromen worden gekoppeld aan de lottocijfers.
Heb je vannacht gedroomd van een bibliotheek, dan kun je dit opzoeken in de “Smorfia” en dan staat er vervolgens een cijfer aan gekoppeld die je dan op het lottoformulier moet invullen.
Aan dit ritueel is zelfs een documentaire gewijd, “Dreaming by numbers”, deze is te leen in onze bibliotheek
(http://www.youtube.com/watch?v=rQfjRcVqfLk).
In deze documentaire wordt een realistisch beeld geschetst hoe wanhopig de bewoners van Napels op zoek zijn naar een beetje geluk en een betere toekomst.
Twee jaar geleden was ik ook in Napels en mijn jongens hadden een heel verkeerd beeld van Napels. We zaten in een hotel midden in het centrum van deze bruisende stad.
Mijn op sensatie beluste jongens dachten echter dat er op iedere hoek van de straat wel een bank zou worden overvallen of dat er een afrekening zou plaatsvinden. Ze hadden voor onze vakantie de film “Gomorra” gezien, naar het boek van Roberto Saviano en hadden een reportage gezien van “Lauren verslaat” die totaal onverwacht in een bankoverval terecht kwam en angstige wildwest taferelen beleefde. De teleurstelling was dan ook groot dat het geweld in Napels beperkt bleef tot zenuwachtig getoeter van het chaotische verkeer en de sirenes van politie en ambulance.
Echter, toen we net gearriveerd waren in Napels, kwamen we al terecht in de beruchte Spaanse wijk, bekend om zijn zeer nauwe steegjes en overhangend wasgoed. Er was net een verhitte discussie aan de gang tussen twee automobilisten en mijn man wilde zich er mee gaan bemoeien. Maar ik zag plotseling de angst en paniek in de ogen van mijn jongste zoon die siste dat we onmiddellijk door moesten lopen. Even later stond ik op een drukke piazza, waar net een begrafenis aan de gang was. Het hele plein stond vol met mannen in Armani-maatpakken en grote zwarte zonnebrillen. En ik stond daar als blonde vrouw, die altijd voor een Duitser wordt aangezien, tussen.
Het leek wel alsof ik in een scene van de beroemde trilogie van The Godfather was beland.
Volgens mijn jongens was het absoluut NOT DON (E)! om de maffia zo dicht te naderen.
Mocht je Napels willen bezoeken, dan is het een absolute MUST om de film Gomorra van te voren te bekijken. Overigens kun je gerust zonder gevaar voor eigen leven genieten van al het moois wat deze bijzondere stad te bieden heeft. Voor wie het toch nog een beetje te gevaarlijk vindt, op You Tube zijn genoeg filmpjes te vinden over Napels (http://www.youtube.com/watch?v=6Im63wVdTmk)!
Vedere Napoli e poi morire!
Reacties
Een reactie posten