Doorgaan naar hoofdcontent

Over mij
Autitalia verwijst naar Authentiek Italië.
Mijn grote liefde is Italië, horen, zien, ruiken, proeven en voelen met al mijn zintuigen.
Italië is een land dat mij blijft verbazen en verwonderen.
Als je ergens van de gebaande paden wil afwijken, dan kan het in de Laars van Europa.

Anders ASSociëren verwijst naar een stoornis in het autisme spectrum, ook wel ASS genoemd.
Ik ben iemand met een stoornis in de prikkel- en informatieverwerking, maar ik ben veel meer dan iemand met autisme.
Als ik schrijf maak ik veel gedachtesprongen en spring ik graag van de hak op de tak.
In mijn blog probeer ik mensen of dingen op een humoristische manier op de hak te nemen door beeldend te associëren.

Ding 22

Bibliotheek 2.0


Net nu ik bijna de finish heb bereikt van deze cursus wordt het bloedserieus en moet ik gaan nadenken over de toekomst van de bibliotheek en dus ook vooral over mijn eigen toekomst! Afgelopen zaterdag stonden er allerlei verontrustende berichten in de media. Een kwart van de bibliotheken in Nederland moet sluiten binnen drie jaar! Ook in het werkoverleg werd door onze, voormalige en nu weer nieuwe, directeur verteld dat hoogstwaarschijnlijk een aantal vestigingen in Utrecht, en dus ook in Leidsche Rijn,  zullen moeten sluiten. En laat ik nu net in een hele gezellige dorpsbibliotheek werken, midden in het historisch centrum van Vleuten. Deze bibliotheek is gevestigd in een wijkservicecentrum van de gemeente Utrecht, waar ook een postkantoor gevestigd is. Het is een prachtige locatie. Het is niet alleen een informatiecentrum, maar vooral ook een ontmoetingscentrum voor de oudere bewoners van Vleuten. Met Bibliotheek 2.0 probeert men weer nieuw leven in te blazen in de grote vestigingen, die open blijven voor het publiek die nog in staat is om naar de bibliotheek te kunnen komen, want jonge kinderen en ouderen die niet meer zo mobiel zijn, zullen niet meer zelfstandig een bibliotheek kunnen bezoeken, omdat deze niet meer op acceptabele reis- of loopafstand staan. Een bibliotheek wordt dus eigenlijk een ontmoetingsplaats voor de "elite" onder ons. Al jaren is de toekomst van de bibliotheken in Nederland een geliefd discussiepunt. Alle bezuinigingen van de afgelopen jaren heeft de bibliotheekbranche gedwongen om serieus na te denken over de verandering van taken. Ik ben van mening dat men wel genoeg gediscussieerd heeft over dit onderwerp, maar dat er uiteindelijk te weinig uitgevoerd is. Eigenlijk had dit landelijk opgepakt moeten worden en had er veel eerder ingegrepen moeten worden om de bibliotheken weer een gezonde impuls te geven. Op het gebied van web 2.0 wordt er nog veel te weinig gedaan, er wordt te weinig commercieel gedacht. We hebben wel van alles geprobeerd en er zijn genoeg enthousiaste mensen die zich op allerlei projecten hebben gestort, maar ik vrees dat het allemaal tevergeefs en vooral te laat zal zijn. Neem alleen al alle nieuwe inrichtingen in bibliotheken waar gewerkt wordt met het winkelconcept, de frontale presentaties en de themapresentaties. Deze moeten klanten lokken en zorgen voor hogere uitleencijfers. Dit is een prachtig concept, het werkt. Maar als ik kijk naar onze catalogus en website, deze zijn nog veel te passief. Er wordt nog te weinig ingespeeld op de veranderende behoefte van de klant en op de nieuwe ontwikkelingen op het gebied van web 2.0. Het is ook erg lastig om hier aan te werken als er tegelijkertijd aan alle kanten bezuinigd moet worden, want waar haal je de mankracht en het geld vandaan om projecten uit te kunnen voeren? Ik denk dat we veel meer aan virtuele bibliotheken moeten gaan denken en dat we vooral op landelijk gebied moeten gaan samenwerken. Hoe de toekomstige bibliotheek er dan uit moet zien is mij niet duidelijk, maar ik ben ook maar een medewerker informatie & advies, die vooral de klanten op de werkvloer moet voorzien van informatie waarmee ze vervolgens tevreden het pand verlaten. Ik heb niet op hoog niveau gestudeerd om me te buigen over allerlei ingewikkelde bezuinigingen en hoe we de bibliotheekbranche weer gezond kunnen krijgen in deze barre tijden met een kabinet, waarin ook nog heel veel onrust en ongelijkheid heerst. Ik wacht dus maar af, als een mak schaap die naar de slachtbank wordt gebracht, of er nog toekomst is voor mij in de bibliotheek of dat ik beter nu al vast kan anticiperen door op zoek te gaan naar een andere baan. Misschien wacht er aan het eind van de donkere tunnel wel een prachtbaan op me te wachten in een virtuele bibliotheek, waar ik enthousiast aan de gang kan gaan met 1 van de 23 geleerde dingen. Ik hoop wel dat het dan mogelijk is om vanuit mijn favoriete land Italië mijn functie  uit te kunnen oefenen (waar ik me over een aantal jaren wil gaan vestigen).

La biblioteca spera in un avvenire migliore!

Reacties